فراموشی
چهارشنبه, ۱۴ بهمن ۱۳۸۳، ۰۹:۱۲ ب.ظ
گاهی وقتها فراموش می کنم که ناراحتی آنهایی که دوستشان دارم تنها اثرش ناراحت تر شدن خودم است . بعلاوه اگر سعی کنم شرایط خودم را برای یک دوست تا جای ممکن تشریح کنم و او نتواند کاری انجام دهد طبیعتا غصه می خورد. این نکته ساده را روزی ده بار به خودم یادآوری می کنم ولی بعضی وقتها فراموشم می شود. آنوقت مثل امشب به بدترین شکل مجازات می شوم. علاوه بر همه چیز باید دیدن اشک های یک عزیز را هم تحمل کنم.
۸۳/۱۱/۱۴